1 Nisan

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eskisi gibi yazmaz oldum,

Belki,

kelimelere küstüm,

Yok yok,

kelimelere küsemem ben..

Belki yalnızlık beni şımarttı,

Yok yok,

Yalnızlık adamı şımartmaz bilirim..

Şimdi suskunluğadır

belki yüzsüzlüğüm..

Artık olgunluğadır

belki suskunluğum bilemem..

Yaş kemale erdi derler ya,

Kendimi daha çok dinliyorumdur belki,

susmak bile aslında ne çok şey

anlatıyormuş insana,

yıllandırıyor acılarını bile mesela..

 

Gerçi,

hayat, her şeyde bir mana aramak için çok kısa,

ben bunu senden öğrenmiştim,

ama biliyorsun,

isimsiz oluyor her zaman,

en gerçek kahramanlar,

budur farkı hayatın,

romanlardan, kitaplardan..

İyisi mi sen öyle farzet,

kendimden bir isimsiz kahraman yaratıyorum

şu sıralar..

Hayat, kimine göre bir şiir,

ve kimine göre kalın bir romansa,

ister yazan olsan,

ister okuyan..

neyse boşver şimdi hayatı,

Bana baharı anlat,

geldi mi bahar büyükadaya ?

Çiçekler mora döndü mü ?

Bak takvime 1 nisan..

şimdi sevgililer ada vapurunda,

görürler uçuşan martıları boğazda,

onların sevincini okumak isterdim

yüzlerinden..

gerçi görsem ne görmesem ne, 

 ben sevmem ki martıları,

duyarım üşüyen çığlıklarını,

hala kulaklarımda uğuldar,

sözü olmayan şarkıma beste olmuşlar,

kürdili hicazkar..

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !