söyle abidin, mayıs'ı yeşile boyayabilir misin? taze bir elma gibi koparabilir misin? dalından mayıs yağmurunda ıslanabilir misin? benim kadar sen ancak kendi dünyanı çizebilirsin abidin, bir mayıs'ı bile resmedemezsin..
Hazır kıta bekler taksiciler.. Durmayan yağmur altında etrafa koşuşturan insanlar bir yerlere yetişme çabasında..
Bana kalırsa.. İstanbul, yağmur demekse kız kulesini yağmur altında izlemekse İstanbul, yalnızca gözyaşı demek gözyaşlarım hasretin demek..
Düşen her bir damlada yağmura karışan gözyaşlarım değil yalnızca.. Bana kalırsa.. İstanbul, yağmur demekse kız kulesini yağmur altında izlemekse İstanbul, yalnızca gözyaşı demek gözyaşlarım hasretin demek..
bu eski şehirde yeni olanı eskitir, temiz olanı hemen kirletirler.. artık bu eski şehire ait olmuş kadınlar.. bu bir garip ritüel'dir..
ri rimelleri'dir tü tülleri'dir el elleri'dir
karnındaki doğmamış çocuğu öldüren gelinin..
bu şehire ait olmuş tüm kadınlar .. böyle karışırlar kalabalığa ve alışırlar kabalığa..
ben ait olamadıysam ne bu şehre.. ne de bu şehrin kadınlarına.. denemediğimden değil.. kalbimin kaldırmadığından değil.. belki midemin kaldırmadığındandır.. bu şehri.. ve bu şehrin kadınlarını..
bu eski şehirde yeni olanı eskitir, temiz olanı hemen kirletirler.. artık bu eski şehire ait olmuş kadınlar dışarı değil içlerine akıtırlar yaşlarını.. böyle böyle ait olurlar bu şehire.. bu soğuk ve acı bir ritüeldir.. izleyen için..
seni hiç anlamadığımı düşünüyorsan belki haklısın.. hiç yanında olmadığımı söylüyorsan da haklısın.. ama en başından beri kapının ardında olan ve her gün o kapıya bir yeni kilidi koyan da sendin sevgili..
ben o kapıyı kırmadıysam yani yapmadıysam hayatına giren daha öncekilerin yaptığını..
bu yalnızca seni anladığımdandı.. ve hep aslında senin yanında olduğumdandı..
sonuç olarak ilk cümleye tekrar bak haklı olan sen değildin aslında.. bense hiç kendimi haklı görmedim bu oyunda.. çünkü sana göre 'oyunda bir kaybeden ve bir kazanan vardır' hayat sana bunu öğretmişti bana ise tam tersini..
'oyun, oynamak içindir ve elbet zamanı gelince bitecektir her oyun..'
elimde bir tek fotoğrafın.. dolan gözlerimden akmayan yaşların.. neden? geriye bir tek anılar kalır.. çatlak, asi, laf anlamaz anılar.. neden? onlar da senin gibi..
sen yokluğumsun, hem bugünüm, yarınım sen benim varlığımsın.. neden? bu çelişki..
bir tohum gibi serpebilseydim gökyüzüne hayalini.. belki her düşen yağmurda yeniden aşık olurdum yokluğuna.. belki her yağan yağmur sana beni anlatırdı hayalin kokardı bu dünya, bu toprak, bu serseri yüreğim.. bu kokuyu yalnız sen tanırdın.. ve belki de tanımaz gibi yapardın.. ve belki de alışırdım yokluğuna.. ama neden? öyle olmuyor.. neden? alışamıyorum yokluğuna..
her gece saat 12yi vurduğunda.. sensiz harcarken bir geceyi daha parmaklarım bu kadar üşüyor.. neden? ben tükendikçe aşkına daha da gömülüyorum.. neden? hayaline tam dokunacakken onu da kendine benzetiyorsun.. ve ben ardından gitme, kal diyemiyorum.. neden? bu yalan dünyada tutunduğum tek dalın ellerimden kayıp gittiğine inanamıyorum.. bana kayıp giden, gençliğim de, umutlarım de, benliğim, ruhum de ama sen gitme..
çift kişilik bir otel odasındayım.. duvardaki eski saatin ne sabaha varası ne de geceye dönesi var.. bilirim uyku bu saatte gittimi gelmez bense ne uykuyu istiyorum ne de sıcak yatağımı.. çift kişilik bir otel odasındayım.. döndüm yüzümü diğer yatağa çoktan uzanmış hayalin.. parmak uçlarını battaniyenin altından çıkarmış bile.. hayalini uyurken seyretmek o kadar güzel ki.. peki ya seni uyurken seyretmek? diye sormadan kendimi alamadım.. bana döndü hayalin uykusunda gülümsedi.. ağladım.. çocuklar gibi..
Kulaklarımda bir fısıltı var.. sınırların ardından geliyor.. kalbimde bir şey kıpırdıyor.. ki tutunmamı sağlıyor..
Hayat.. Bir çoğuna göre yarış.. Bir çoğuna göre savaş.. Ya gösterişsiz bir curcuna.. ya da isteksiz bir ziyafet.. Hayat.. Benim için.. Sadece umut etmek demek..
kimilerinin o'na ihtiyacı yoktur yedikleri önünde yemedikleri arkasındadır çünkü kimilerinin.. kimileridir hep bu dünyayı kirleten ne yaparlarsa yapsınlar kendileri gibi olmayanları çekemeyen..
o umuttur.. umut, fakirin ekmeğidir der bir atasözü.. kimileri var ki onlar umut etmez.. umut yıkar.. kendilerinin olmayan bir şey başkasında da olsun istemez kimileri..
oysa ki dünyaları da alsalar dünyanın günahını da yapsalar yarına dair bir tanecik umutları olmadığından.. senden benden fukaradırlar..
Siyah beyaza döner,
Ardından beyaz siyaha..
Bu hep böyle devam eder,
Sırasını şaşırmadan..
SüRekli kazanan yoktur bu oyunda,
Olmayacaktır da..
Anlarız ki ne siyah,
Beyazı unutur ne de beyaz, siyahı..
Biri diğerini unutursa,
Oyun biter zira..
Ne kötülük ister,
İyiliğin çekip Gitmesini,
Ne de çirkinlik diler,
Güzelliğin yok olup bitmesini..
Ve hayat rengini her ikisinden alır..
Kimilerinde koyu renklidir hayat,
Kimilerinde açık..
Ama onun rengi hep gridir..
Tıpkı benimki gibi..
